تبلیغات
آزمون بندگی - وقوف
تاریخ : سه شنبه 25 مهر 1391 | 04:58 ب.ظ | نویسنده : مستور

احرام می پوشی و از مکه بیرون می آیی بسوی شرق در بازگشتن از عرفات به کعبه ، باید در مشعر بایستی و سپس در منی چرا ؟ می رویم تا ببینیم از کعبه برو تا کجا ؟ تا آخرین نقطه دور ، انتهای راه در میانه منزل ها ممان یک نفس تا نهایت بران روز نهم وقوف در عرفات ، شب دهم وقوف در مشعر ، از صبح تا دهم تا دوازدهم و به دلخواه سیزدهم نیز وقوف در منی از عرفات تا منی تنگه ای است بطول 25 کیلومتر که بر دره های مکه می پیوندد در مکان این سه منزل هیچ نیست ، هرچه هست در وقوف در این سه منزل است.

پس اصل سه مکان نیست ، سه وقوف است از کجا بفهمیم که معنی این سه وقوف چیست ؟ خدا خود این سه مرحله را نام داده است ، اینها است نامهایی که از آسمان فرود می آید: عرفات ، سخن از شناخت است ، علم ! مشعر ، سخن از شعور است ، فهم ! و منی سخن از عشق است ، ایمان ! از کعبه ناگهان در عرفات : انا لله ! و از عرفات بسوی کعبه ، منزل به منزل در بازگشت : و انا الیه راجعون ! و رود است و توقفی و سپس کوچ ! روز را در عرفات ، شب را در مشعر ، و با آفتاب عید در منی ، که منی نیز آخرین منزل نیست ، مقصد نیست ، کی به بی نهایت می رسد ؟ سرمنزل این کاروان کجاست ؟ هیچگاه ! هیچ جا ! پس به کدام سو روان است ؟ به سوی خدا ، تا به کی ؟ تا به کجا ؟ قرارگاه نهایی کجاست ؟

خدا مطلق است ، ابدیت است ، حرکت به سوی زیبایی مطلق ، علم مطلق ، قدرت مطلق ، کمال مطلق ! حرکتی ابدی ، بی قرار ، بی نهایت ، و الی الله المصیر ! که در این سفر ، خدا منزلگاه نیست ، جهت است ! در ما ، همه چیز در گذر است و تغییر و تحول و مرگ ، و تنها جهت ثابت است : کل شی ء هالک الا وجهه.